Boekpresentatie 27 augustus 2026

Spannend! De eerste boekpresentatie ooit. Ruim 70 belangstellenden die gaan luisteren naar jouw verhaal over jouw boek, jouw geschiedenis en jouw beperkingen en sterke punten zullen zien. Ik vond dat het anders moest. Genoeg over alleen mijzelf. Ik nam daarom twee foto's mee. Van mijn vader. 

Ik wil hier niet mijn eigen kwaliteiten aankruisen, maar die van degene die mij op pad heeft geholpen. Dat is zonder twijfel mijn vader, Johan Willem Brouwer, geboren op 31 januari 1908. Een man die ik nauwelijks gekend heb, ik was slechts 10 jaar toen hij overleed, maar die ondanks dat een enorme impact heeft gehad op mijn leven. Aan deze fantastische verhalenverteller heb ik een groot voorbeeld en een groot voordeel gehad.
Hij gaf mij twee raadgevingen mee voor het leven: 'Robbie, in het leven komen keuzemomenten. Als je gaat kiezen, kies dan datgene waar iedereen van zegt: doe nou niet! Maar wees er op voorbereid dat je kwetsbaar bent, want je moet jezelf bewijzen in die keuze'.
Als tweede aanwijzing: 'Neem de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van je keuze, zet je hakken in het zand en accepteer moeilijke momenten en stel je doelstellingen bij indien nodig. Wees flexibel. '
Nu, ruim 64 jaar later, kijk ik terug op zijn carrière en op die van mij. En dan zie je een duidelijke overeenkomst. Ook ik volgde een grillig pad, net zoals hij, en paste soms zeer onorthodoxe methodes toe, zoals beschreven in de Blufkikker. Allebei hebben wij gevolg gegeven aan die hang naar soms vreemde beroepskeuzes. Hij van officier naar wiskundeleraar naar hoge ambtenaar op een ministerie, ik als veel te jong en onervaren schoolhoofd naar het bedrijfsleven als exportondernemer, een tak van sport waar ik niets van wist. Keuzes waar veel mensen van dachten: 'doe nou niet!'. Denk aan je status, je reputatie, de sociale en financiële posities. Je pensioen! We hadden alle twee bovendien een voorkomen en uitstraling die niet pasten bij de door ons beklede functies. Kleine Indo's die niet direct gezien werden als beleidsbepalers. We hebben ons er steeds uit gered. Vaak met het grootste plezier.
Ik ben trots op hem en dit is de eerste keer na 64 jaar dat ik dat volmondig onder de aandacht mag brengen.
Ik ben blij dat de Blufkikker geschreven is. Mijn vader was een grote Blufkikker en aan hem draag ik dit boek en de presentatie ervan, op.